Lijstje vol mogelijkheden

Het leven vergt de nodige aanpassingen om het voor jou als persoon te laten passen. Dit kan lastig zijn, al helemaal als je chronisch ziek bent. Niet alleen moet je jezelf afvragen of je tijd, zin en geld voor iets hebt, maar ook of en hoe je iets kan doen. De vraag die telkens terug lijkt te komen is: ik wil het, maar hoe dan? Samen met Fenna van Hou Het Luchtig heb ik geprobeerd deze vraag te beantwoorden. We gingen in gesprek en maakten een lijst van alle dingen die we graag doen, inclusief alles wat we daarvoor nodig hebben.


M: Hi Fenna, leuk dat we dit doen.

F: Ja, heel tof!

M: Eerst even voorstellen? Kun je vertellen wat je doet met Hou Het Luchtig?

F: Zeker. Ik ben Fenna, 23 jaar en ik ben chronisch ziek. Ik heb namelijk 30% minder longinhoud, de longziekte BPD, scoliose en een prikkelbare darm. Ik blog nu al bijna drie jaar onder de naam Hou Het Luchtig, hier schrijf ik over positief (leren) leven met een chronische ziekte. Dit doe ik door in mogelijkheden te denken en mijn verhaal te delen om anderen te inspireren. Door mijn blog leer ik steeds beter accepteren wat mijn lichaam wel en niet kan, ik schrijf het letterlijk van mij af. Door Hou Het Luchtig heb ik ook zoveel leuke en dappere mensen mogen ontmoeten, online en offline, dat zorgt ervoor dat ik weet dat ik niet alleen ben. Ik laat via mijn blog, maar ook veel via Instagram, veel van mijn dag zien en waar ik mee struggle, maar vooral hoe ik het oplos. Ik probeer mensen te helpen herinneren aan wat je allemaal wel kan ondanks dat je moe bent of pijn hebt en dat je niet alleen bent. Positief (leren) leven, elke dag weer, dat is mijn uitdaging en mijn kracht.

En jij? Waarom ben jij Willekeurige Korte Verhalen begonnen?

M: Wat een toffe houding heb je tegenover je ziekte. Dat vind ik bewonderenswaardig. 

Ik ben Milena, 25 jaar en ik ben chronisch ziek. Na een schildklierontsteking in 2013 werd bij mij de auto-imuumziekte Hashimoto vastgesteld en daarna ook ME/CVS. In februari van dit jaar ben ik gestopt met mijn opleiding en begonnen met korte verhalen schrijven voor Willekeurige Korte Verhalen. Er ging een wereld voor me open. Ik had nooit gedacht dat ik zo creatief en actief bezig kon zijn. Met deze blog introduceer ik Willekeurige Persoonlijke Verhalen en ik ben van plan meer te vertellen over mijn leven met een chronische ziekte. Ik heb zelf gemerkt dat herkenning zo veel kan doen voor acceptatie en daar maak ik graag onderdeel vanuit. Focussen op wat je wel kan, in plaats van wat je niet kan, is daarmee een mooi begin.

F: Dat lijkt me ook! We hebben allebei een lijst vol mogelijkheden gemaakt. Waarom denk je dat dat belangrijk is?

M:  Ik denk dat het voor mij vooral iets is om mezelf positief te houden.  Zo'n lijst kan me helpen verder te kijken dan een slechte dag. Het is zo makkelijk om mezelf te vergelijken met wat anderen wel niet allemaal doen en kunnen. Zo'n lijst brengt me dan weer terug naar mijn eigen leven.

F: Ja, dat vind ik herkenbaar. Voor mij is een lijstje ook handig voor als ik even niet zo lekker in mijn vel zit. Het helpt me toch iets te gaan doen waarvan ik weet dat kan ik en daar voel ik me goed bij.

M: Dat is ook belangrijk. Dat je met zo'n lijst jezelf van de bank afkrijgt en toch iets gaat doen waarmee je niet over je eigen grenzen heengaat. Hoe vind je dat bij jou gaan? Vind je het moeilijk om niet over je grenzen te gaan?

F: Het lukt me steeds beter om mijn grenzen te herkennen. Ik ga niet meer zo vaak onbewust over mijn grenzen heen. Maar soms ga ik er nog wel overheen omdat ik iets leuk vind of omdat iets 'moet'.

M: Herkenbaar, ik ging vooral over mijn grenzen heen bij dingen die 'moesten' of waarvan anderen verwachtten dat ik het gewoon kon. Ik vond het dan heel moeilijk om te zeggen: dat is te veel voor me, we moeten het anders doen.

F: Ja, dat heb ik echt moeten leren en ook leren aangeven: 'ik wil dit wel, maar kunnen we het op een andere manier doen?'

M: Dat is een echt leerproces voor me geweest. Ik was geneigd of 'ja' of 'nee' te zeggen. Er was te veel schaamte om een middenweg voor te stellen. Het is wel de manier om zoveel mogelijk te kunnen denk ik.

F: Dat denk ik ook. Hoe doe jij dat als je iets wil plannen? Hou je dan veel rekening met je beperking?

M: Ik probeerde alles heel strak te plannen, maar daarbij vergat ik de vraag te stellen: wil ik hier wel energie in steken? Zo ging bijvoorbeeld al mijn energie in school en het huishouden zitten. Terwijl dat nu vaak geen dingen zijn waar je veel positieve energie van krijgt. In de fase waarin ik nu zit leef ik eigenlijk van dag tot dag. Ik ga nu niet over mijn grenzen heen. Nog wel eens per ongeluk natuurlijk. Zo heb ik bijvoorbeeld gisteren te lang in de zon gezeten en moest ik snel even een paar uur in een donkere kamer gaan liggen. Dat is wel heftig, maar ook heel leerzaam.

F: Tijdens het plannen stel ik mezelf vaak de vraag: krijg ik er positieve energie van? Als het antwoord 'nee' is, waarom zou ik het dan doen? Per ongeluk over mijn grenzen heengaan doe ik ook, maar dat is niet altijd negatief. Het kan inderdaad ook leerzaam zijn.

M: Jij bent nu al een tijd aan het ondernemen. Dat vergt aardig wat plannen. Hoe leer je je tijd indelen?

F: Het blijft een proces en ik denk dat dat altijd zo blijft. Ik woon ook thuis, ondanks dat ik graag uit huis zou willen. Maar dat is een bewuste keus, want zo verminder ik mijn lasten. Ondernemen is iets wat ik doe omdat ik het leuk vind, omdat ik het kan en zo op deze manier goed naar mijn lichaam kan luisteren. Een keerzijde is dat ik alles goed wil doen en veel dingen verplicht voelen. Dan moet ik afwegen wat vandaag echt moet en wat morgen kan. Hoe ervaar jij dat met je blog? En Instagram, dat zijn toch allemaal dingen die je bij moet houden.

M: Voor mij moet mijn blog mijn creatieve outlet blijven, ik neem het serieus, maar wil er geen stress van ondervinden. Ik heb ook altijd wel 1 of 2 blogs liggen die ik kan gebruiken als het even niet wil. Daarnaast probeer ik, net als jij, mijn lasten te verminderen. Het is een zoektocht om onnodige energievreters te elimineren. Wat voor dingen doe jij om grote energievreters te vermijden?

F: Voor mezelf werken, vaker 'nee' zeggen en dus bij mijn ouders wonen.

M: Dat vind ik sterke keuzes. Zelf heb ik ook beter 'nee' leren zeggen. Simpele dingen als boodschappen laten bezorgen en het kopen van een elektrische fiets hebben mij enorm geholpen. Dat waren toch grotere lasten dan ik dacht. Het heeft de kwaliteit van mijn dagelijks leven verbeterd. Voel jij je tevreden over hoe je dagelijks leven eruit ziet?

F: Ja, zeker. Maar ik merk wel dat ik dat lastige vraag vind, aangezien het in de zomer vaak beter met me gaat dan in de winter en ik nu ook vakantie heb. Dus ik ben heel benieuwd hoe het in januari gaat. Ben jij tevreden?

M: Ik ben tevreden in de zin dat ik vind dat ik goede stappen neem en beter voor mezelf zorg. Maar ik werk wel toe naar een situatie waarin ik meer vrijheid heb en ik vaker van huis kan. Voor nu ben ik vooral heel trots op mezelf dat ik die torenhoge verwachtingen die ik had van mezelf heb laten gaan. Dat was een enorme bevrijding.

F: Wat goed! Dat kan ik nog niet helemaal zeggen van mijzelf. Mijn verwachtingen zijn wel verminderd, maar ik kan er wel een voorbeeld aan nemen. Je verwachtingen aanpassen is een harde leerschool.

M: Het helpt wel om verder te komen. Net als het maken van de lijstjes die we hebben gemaakt. Wat ik opvallend vond aan jouw lijst was je auto. Dat lijkt me een geweldige vrijheid geven. Wat voor verschil heb je gemerkt sinds je die hebt?

F: Hetzelfde als wat jij hebt met je elektische fiets, denk ik. Ik kan sneller 'ja' zeggen om dingen te doen met vriendinnen omdat ik niet met het openbaar vervoer hoef, maar ook even naar mijn zusje rijden of boodschappen doen is veel makkelijker. Het geeft me een gevoel van vrijheid en onafhankelijkheid. Door mijn auto ben ik ook weer gaan golfen, dat is onderhand mijn favoriete activiteit in de week.

M: Het liefst slenter ik door de stad op een rustige ochtend. Dat is echt een happy moment voor me. Als ik dat een week niet gedaan heb merk ik dat wel aan mezelf. Ik ga ook elke twee weken even op bezoek bij mijn ouders, die buitenaf wonen. Even de stad uit. Het nadeel van thuis werken is dat je wat moeite moet doen om je huis uit te gaan, dat vind ik extra lastig als ik veel klachten heb.

F: Dat is het voordeel aan een hondje, elke dag naar buiten. Soms moet ik mezelf dwingen, maar ik vind het altijd fijn om een stuk te gaan wandelen.

M: Dat maakt het extra belangrijk om te focussen op wat wel kan en misschien nog wel belangrijker: hoe! 

F: Precies. Heel nuttig, zo'n lijstje.

Fenna sprak ik via WhatsApp. Want ook dat helpt: digitale middelen inzetten om activiteiten minder intensief te maken. Hieronder staan de lijstjes die wij hebben gemaakt, inclusief alle dingen die de activiteiten voor ons makkelijker maken. Wil je ook een lijstje vol mogelijkheden maken? Download dan hieronder het format en deel je lijstje vol mogelijkheden met ons op Instagram via #lijstjevolmogelijkheden. 

Meer lezen over Fenna? Bezoek haar Website.

Instagram: @houhetluchtig en @willekeurigekorteverhalen



Maak je eigen #lijstjevolmogelijkheden!


Nu ik een lijstje vol mogelijkheden heb gemaakt, vraag ik me ook gelijk af welke dingen me echt helpen. Wat heb ik bijvoorbeeld altijd in mijn tas en welke grote bedragen heb ik uitgegeven om mijn dagelijks leven te verbeteren? Zo heb ik nummer 1 altijd bij me en gaat nummer 6 mee als ik ergens anders slaap. Nummer 2 en 4 pas ik toe als ik een avond alleen thuis ben en aan nummer 3 is flink wat geld uitgegeven.